Tıkla Dedin! etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Tıkla Dedin! etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Beyaz Gürültü Kuru Gürültü Değildir


Yıllar önce çeviri yaparken yaptığım işe odaklanma sorunu çekiyordum, birileri Youtube’tan yağmur sesi dinlememi tavsiye etmişti. Çeviri yaparken epey işe yaradı, ancak başka odaklanma problemlerimi (yazı yazmak, kitap okumak, ders çalışmak gibi) çözmediği için beyaz gürültüyle olan tanışıklığım bu kadarla kalmıştı.

Beyaz gürültü, kulağın alabileceği tüm sesleri aynı frekansta toplayan bir çeşit gürültü. Uyku problemi çekenler, yaptıkları işe odaklanamayanlar, tüm gün gürültü kirliliğine maruz kalanlar için eşi bulunmaz bir gürültü aslında. Okyanus, dalga, rüzgar, uçak, saç kurutma makinesi gibi devamı gelen sesler beyaz gürültüye örnek olabilir. Şehir hayatından sıkıldığımızda dalga sesleriyle uyumak ve uyanmak isteriz ya, işte öyle düşün.

Beyaz gürültüyü bana öğretense Umay oldu. Bazı bebeklerin anne karnında kalması gereken süre dokuz ayken, bazılarının on iki ay olabiliyormuş. Bir sene boyunca kimse sabredemeyeceğinden bu zavallı bebekler doğunca dünyaya adapte olmakta daha büyük zorluk çekiyormuş. Bu yüzden de nedensizce ağlama krizlerine giriyorlarmış. Bu durumun adı kolik; bebekler için olmasa da aileler için tam bir hastalık. Doyuruyorsun, gazını çıkarıyor, kıçını temizliyorsun, gene de ağlıyor, uyumuyor, susmuyor, insanı delirtene dek ağlıyor. Umay’da iş bizi delirtecek boyuta henüz ulaşmadı; ama birkaç kriz yaşadık ve beyaz gürültüyle de işte bu noktada tanıştık.


(Normalde bacakları hiç durmayan bebek, süpürgeyi çalıştırınca puta dönüyor)

Bütün gün süpürge sesi dinlemekten içi geçmiş biri olarak yetişkinlerin bu sesleri kulaklıkla dinlemesini tavsiye ediyorum. Bir şeyler okurken ya da yazarken daha sakin sesler dinlememiz öneriliyor; yağmur, akan su, dalga, rüzgâr, yaprak hışırtısı gibi. Yani daha çok doğadan gelen sesler. Daha çok odaklanma gerektiren işlerde -rapor hazırlamak, hesap yapmak, yöneticilik yapmak gibi- mekanik ya da sert diyebileceğimiz sesleri dinlemeliymişiz. Elektrikli süpürge, çamaşır makinesi, saç kurutma makinesi, uçak gibi.

Bebeklere gelince… Deneyimlerime göre, sakin olduğu ama uyumadığı zamanlarda akan su sesi, huzursuz olduğu ve ağladığı zamanlarda elektrikli süpürge sesi, sebepsiz yere ağlama krizlerine girdiğinde de Buzuki Orhan’ın Bebeğiniz Uyusun şarkısı kurtarıcı olabiliyor.

(Alt açma seasında gırtlağını yırtarcasına ağlarken birden rüyalara dalması... Tanrım bu bi' mucize!)

Youtube ya da diğer video/ses siteleriyle yetinemeyecek kadar koliksen, huzursuzsan sana iki önerim olacak tüm bu anlattıklarıma göre. Birincisi ücretsiz bir uygulama: White Noise Bahsettiğim tüm sesler ve fazlası burada var, üstelik istersen ses kaydı da yapabiliyorsun, illa kendi çamaşır makinenin sesini dinlemek istersen mesela. Tek kötü yanı, arka planda çalmıyor, uygulamayı açık tuttuğun süre boyunca cihazı kullanamıyorsun, ücretli versiyonuna geçersen işler değişir tabii. İkincisi de Orhan Osman’ın beyaz gürültülere melodiler eklediği Kolik albümü. Sadece bebekler için değil bence, ben de gevşeyip mışıl mışıl uyuyorum dinlerken. Tabii bu albümü ofis çok kalabalık, odaklanamıyorum, diyorsan bence dinleme, kayıverirsin.
                         
Beyaz gürültüyle ilgili tüm bunları öğrendikten ve yaşadıktan sonra, okulda metinleri incelerken ona buna “ana rahmine dönme isteği” dememizi çok da abartı bulmuyorum şimdi. Hepimiz bir noktada o sanayi sitesine geri dönmek istiyoruz sanırım.

Postcrossing İle Dünyayı Gezmek (!)



Bir yabancıya en son lisedeyken mektup atmışımdır, o da okuldan aldığımız mektup arkadaşı adresine işte. Zaten bir kere cevap gelir, sonra kesilir o mektuplar. Seni hiç tanımayan birine kendini anlatmak mektupla çok kolay ve zevkli olabiliyor. Tabii devam ettirebilirsen.

Ama kartpostal daha başka. Kendini anlatmak için ne kadar az zamanın ya da yerin varsa, o kadar stresli ve heyecanlı olabiliyorsun. Can sayesinde başladığım kartpostal gönderme merakı, artık bende bir zevke dönüştü. Öyle ki, düğün davetiyemizi bile kartpostal olarak gönderdik kutulara. Birileri "kartın geldi, oley!" dediğinde dört köşe oluyorum sevinçten. 

Uzaklardayken sevdiklerine ya da uzaklardaki sevdiklerine kartpostal göndermek seni tatmin etmiyorsa, gel sana biraz Postcrossing'den bahsedeyim. Ücretsiz üye olabileceğin bu sitede istediğin zaman adres talep edebiliyorsun. Dünyanın herhangi bir yerinden, öylece birini seçip, adresini veriyor sistem sana. O kişinin profiline girip nasıl kartlardan hoşlandığını, zevklerini, ilgi alanlarını da inceleyebiliyorsun. Kartpostal geleneğini sürdüremediğimizden ortalıkta güzel kartlar bulmak çok zor, o yüzden genellikle kişiye özel kart gönderemiyorum ben maalesef. Gittiğim yerlerden aldığım kartları ya da burada bulduğum eski İstanbul, Osmanlı, Atatürk vb konulu kartlar gönderebiliyorum.

Sen de profilinde zevklerinden bahsedebilirsin, karta yazılmasını istediğin şeyleri bile belirtebilirsin. Mesela ben, bana kart göndereceklerden, yaşadıkları ülkenin en meşhur yemeğinden bahsetmelerini istiyorum. Kendi dilinde bir cümle yazmasını isteyebilirsin, Türkiye'yle ilgili bildiklerini sorabilirsin, hava nasıl, diyebilirsin... Çeşitlendirmek mümkün. Postcrossing'i bir süre Gezi direnişini dünyaya duyurmak için kullandığımı da saklamayacağım. Dünyanın çeşitli yerlerinde #direngezi dolaşıyor, ne heyecan verici!

Yasaklarlar, engellerle dolu bir gelecek başlamadan önce sesini bir yerlere duyurmak, kendini kusana kadar anlatmak, dünyayla iletişimin henüz kesilmeden önce birilerinin posta kutusunu sevindirmek istiyorsan Postcrossing'i mutlaka denemelisin. Şu benim profilim: http://www.postcrossing.com/user/rememberthefifth

Bu da bizim kartpostal kutumuz.



Contre Jour, Karanlığı Arkaya Alma Oyunu

Ben aslında hiç oyun oynamam, çünkü oynayamam, çünkü aşırı heyecanlanıyorum oyun oynarken. Hele oradan buradan zıplamalı, düşmeli, yuvarlanmalı oyunlarda kasıklarım sancılanıyor. Angry Birds oynarken bile çığlıklarla yerimde zıplayabiliyorum mesela. Kalbim için iyi değil, ben de oynamıyorum.


Geçen gün bir oyun keşfettim mağazada. Yorumlarda çok dinlendirici ve sevimli olduğu yazıyordu ben de aldım; "dinlendirici" kelimesi yeterliydi zaten. Fransızca'da 'karanlığı arkaya vererek' anlamına gelen Contre Jour, Le Petit Prince'ten ilham alınarak yaratılmış. Karanlığın ortasına düşen "Petit" adlı yaratığı ışığa kavuşturmak, oyunun asıl amacı. Ne kadar fazla ışık toplarsan o kadar mutlu ediyorsun onu. Öyle tatlı ki Petit, arada kıkırdıyor, şaşırıyor, heyecanlanıyor, onu çocuğum gibi seviyorum, karamık!

Etraftan sarkan interaktif ipleri, lastikleri ve sarmaşıkları Petit'i taşımak, sallamak, zıplatmak için kullanıyorsun. Her bölümde farklı bir bulmacayı çözüp Petit'i doğru zamanda doğru yere fırlatıyorsun. Ayrıca Petit'in bastığı zemine parmağınla şekil verebiliyorsun, kolay hareket etmesi için. Oyunda dediğim gibi olabildiğince fazla ışık toplaman gerekiyor. Klasik yıldız toplayıp bir sonraki bölüme geçebildiğin oyunlardan işte. Bende 'her bölümde üç yıldızı toplamalıyım' hırsı olmadığından allah ne verdiyse toplayıp devam ediyorum.


Oyun aslında biraz da şu kurbağaya şeker yedirdiğin oyuna benziyor. Ancak o kadar sıradan bir oyun olmadığını hem çizimlerinden hem de müziklerinden anlayabiliyoruz. Özellikle oyun başlarken 'kulaklıklarınızı takın' uyarısı veriyor, oyunun asıl övündüğü şey zaten görsellerine tam uyum sağlayan müziklerinde kaybolma garantisi vermesi. David Ari Leon diye harika bir müzisyen keşfetmeme sebep oldu Contre Jour.

Oyun ilk önce iOS için geliştirilmiş, daha sonra Internet Explorer'a özel masaüstü versiyonu yayınlanmış. Şimdi de hayret verici bir şekilde Windows Phone da dahil olmak üzere hemen her platformda bulunuyor. İstersen şuradan masaüstü versiyonunu biraz oynayabilir, beğenirsen de şuradan satın alabilirsin.

Petit ile tanışmak ister misin?

Geleceğin Bilmem Neresinden Yanko Design

Siteyi keşfettiğimde buradaki bütün tasarımların hayata geçirildiğini düşünmüş, çok heyecanlanmıştım. Çünkü Yanko Design'daki tasarımlar ve projeler genellikle çevreci olmasıyla dikkatimi çekmişti. Geri dönüşümler, enerji ve yer tasarrufları, bilmem ne... Sonra anladım ki böyle bir dünya henüz mümkün değil; ben de Yanko'yu arada "amma yaratıcı insanlar var haa," demek için kullanıyorum.

Aslında çoğu ürün fonksiyonel ya da bizim hayatımıza adapte edebileceğimiz gibi değil. Mesela, şu alttaki su küresini hangi kocaman salonumun ortasına koyacağımı bilemem. Ama işte böyle bakmak, içine girdiğimi düşünmek bile beni heyecanlandırıyor.


Yanko Design, dünyanın her yerindeki modern ve yenilikçi tasarımcıları bir araya toplayan bir blog. Yeni iş fikirlerinden, şimdilik imkansız teknolojilere, mimariden, endüstriyel tasarıma kadar binlerce projeyi ve ürünü burada bulabilirsin.

Şu aşağıdaki tasarımı hayata geçirirsek hepimizin mutfağında küçük birer hologram Tayyip asistanı bile olabilir, düşünsene, ne tatlı!

Yanko Design'ın bir de alışveriş sitesi var. Hayata geçirilmiş yenilikçi tasarım ürünlerini ckie.com üzerinden satın alabilirsin. Ben çok aman aman alınacak bir şey bulamadım, zaten çok pahalılar. Gene de facebook sayfaları üzerinden çılgın ve uçuk projeleri takip etmeye devam ediyorum.

İçerikleri Cebinden Çıkaran Uygulama: Pocket


Benimki gibi Big Brother'la yarışan bir şirketin varsa ve öyle internette gönlünce makale okuyamıyorsan, video falan izleyemiyorsan, gün içinde sağdan soldan gelen linkleri toplayıp, akşam evden -henüz- kısıtlanmamış internetinden bunu kolayca yapmanı sağlayacak bir uygulama var; ismi Pocket.

Pocket'ın kindle ve akıllı telefon uygulamaları da var. Chrome eklentisi sayesinde bilgisayarından tek tıkla sayfaları Pocket'a atabiliyorsun. Sonra ister telefonundan ya da tabletinden, ister bilgisayarından Pocket hesabında hepsini bir arada görebiliyorsun.

Mesela çok yoğunsun ve arkadaşın sana Skype'tan komik videolar gönderip duruyor. Sayfaları tek tıkla Pocket hesabına atıyorsun. Otobüste eve giderken telefonundan Pocket'ını açıp kaçırdığın videoları izliyorsun.

Uygulamanın güzel bir yanı da cebe attığın içerikleri video, makale, web sayfası olarak sınıflayabilmen. Beğendiğin içerikleri favorilerine ekleyebiliyorsun, sosyal medyada paylaşabiliyorsun ya da okudum, deyip arşive atabiliyorsun. Üstelik makaleleri direkt Pocket üzerinden okuduğun için başka sayfaların yüklenmesini beklemekle vakit de kaybetmiyorsun.

Ben buraya yazıların sonuna da Pocket butonu koydum, olur da üşenirsen atar cebe, sonra okursun.

Etsy.com, El İşinin İçinde Bir İş Var


Çoğunluğunu kadınların oluşturduğu bir topluluk. Bu açıdan "ev hamınları"na ekmek kapısı olabilecek bir  e-ticaret mecrası Etsy. İnternette "retro" ya da "vintage" gibi kelimeleri araştırdığında hemen karşına çıkıyor. Etsy'de Dr Who aratıp 250 sayfa ürün incelediğimi biliyorum bir gün boyunca.

Dünyanın her yerinden, çoğunlukla el işi ürünlerin satıldığı bir web sitesi Etsy. Ne yaratıcı, ne akıllı, ne renkli insanlar var etrafta! Üye olup Türkiye'ye gönderim yapan kullanıcıları filtreleyebiliyorsun; ya da kendi dükkanını açabiliyorsun. Sistem bizim gittigidiyor gibi işliyor, satıştan küçük bir komisyon alıyorlar. Yoktan yarattığın şeyler için çok da büyük bir kayıp değil. İstediğin ürünleri üst taraftaki kategorilerden de bulabilirsin. Ama direkt arama kutusuna yazarak daha başarılı sonuçlar aldım şahsen. Kendilerini sosyal mecralarda da takip ediyorum ve vakit buldukça bloglarından ilham alıyorum.

Bence Etsy çok eğlenceli. Yeterince zamanım olsa da Etsy'de satacak bir şeyler yapabilsem keşke.

Bana Yaz

Ad

E-posta *

Mesaj *